Archeolodzy z Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi prowadzą nieinwazyjne badania terenowe w ramach projektu naukowego opracowania skarbu z VIII-VII w. p.n.e., odkrytego w Borowej (powiat piotrkowski). Celem jest sprawdzenie hipotezy, że Góra Borowska mogła pełnić funkcję ośrodka obrzędowego we wczesnej epoce żelaza, podobnie jak znana Góra Ślęża na Dolnym Śląsku.
Badania obejmują poszukiwania powierzchniowe na obszarze około 14 km², na terenie gmin Wola Krzysztoporska (sołectwa Borowa, Moników, Pawłów Dolny) i Bełchatów (sołectwa Janów, Bukowa). Centralnym punktem jest Góra Borowska (277 m n.p.m.) – stożkowate wzniesienie morenowe, które w przeszłości było wolne od drzew i służyło jako lotnisko szybowcowe. Dziś jest zalesione, ale jego ekspozycja w terenie mogła być w pradziejach znacząca.
Skarb z Borowej został odkryty prawdopodobnie w latach 70. XX wieku podczas prac rolnych, ale dokładne miejsce znaleziska nie jest znane. Niektóre dane sugerują, że depozyt mógł zostać złożony w pobliżu Góry Borowskiej. Unikatowość zespołu zabytków o kultowym charakterze wzmacnia przypuszczenia o istnieniu na wzniesieniu ośrodka obrzędowego.
W trakcie wiosennej tury badań natrafiono na kilka stanowisk archeologicznych zbliżonych chronologicznie do datowania skarbu. Najcenniejszym odkryciem jest siekierka krzemienna z wczesnej epoki brązu (ok. 2300-1800 p.n.e.). Badania będą kontynuowane jesienią, po zakończeniu zbiorów.
Projekt jest dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
Fot. Pexels / Boris Hamer











